ई shabda

जीवनको यो मोडमा...

2012-01-23T11:02:00.002+05:30

बुवा शान्तनुले मर्नेबेलामा हात समातेर “बाबु भीष्म, यो राज्य तिम्रो जिम्मा भयो । हस्तिनापुरको सुरक्षाको सुनिश्चितता नहुन्जेल तिमीले राजकाजबाट बाहिर निस्कन पाउने छैनौ । म तिमीलाई इच्छामृत्युको वरदान दिन्छु” भनेर वरदान मै श्राप नदिएको भए संभवत भीष्मले आत्महत्या गर्दाहुन् । तर उनले वचन दिएका छन् “सिंहासनमा जो बस्छ म उसलाई हजुर नै सम्झेर सदा उसको पक्षमा रहनेछु । यो देशको सुरक्षा सुनिश्चित भएपछि मात्रै

बस दुर्घटना

2012-01-20T12:33:00.000+05:30

एकताका निकै धेरै दुर्घटना गराएपछि स्वयम्भु यातायात सेवा बन्द गरियो । स्वयम्भु यातायातका बसहरु नाम परिवर्तन गरेर चलाइन थाले । त्यहीबेला मध्य उपत्यका बस व्यवसायी संघ लेखिएका बसहरु चल्न छोडेर रत्नपार्क पुरानो बसपार्कबाट मुलपानीसम्म मध्य उपत्यका यातायात नाम गरेका बसहरु चल्न थाले । ती मध्येका अधिकांश स्वयम्भु यातायातका तिनै नीलोमा सेतो धर्का भएका बसहरुको नाम परिवर्तन गरिएका थिए । केही समय पछि फोर्स

गुरुकुल

2012-01-13T14:29:00.000+05:30

पूरानो वानेश्वर अवस्थित गुरुकुल म खुब धेरै गइरहने ठाउँमध्येमा पर्छ । मैले धेरै साथी, बहिनी भाइलाई त्यहाँ लिएर गएकी छु, जीवनमा कम्तिमा एकपटक पुग्नै पर्ने तीर्थस्थल हो भनेजसरी । गुरुकुल अनिश्चित कालको लागि बिश्राम लिंदैछ भन्ने सुन्नुपर्दा म स्तब्ध भएकी छु । यो एक बास हो मेरो नित्य जीवन मार्गको कतैतिर म हिंड्नेछु स्वप्न पूरा भएपछि ।। ठुलो होर्डिङ्ग बोर्डको चित्रमा मैले गुरुकुल देखें, दुई रुखहरु,

थेसिस महात्म्य

2011-12-14T13:55:00.000+05:30

२००९ मा सकेको एमए, थेसिस गर्न मैले २ वर्ष लगाएँ । तीनवटा नेपाली टेलिसिरियललाई लिएर तिनमा महिलालाई दिइएको भूमिका, उनीहरुले ती नाटकमार्फत पार्न खोजेको प्रभाव तथा समाज परिवर्तनमा खेलेको भूमिकाबारे अध्ययन गर्ने मेरो विचार थियो । कलेजले इन्टरनल सुपरभाइजर चयन गरिदिएपछि थेसिसको प्रपोजल बुझाएँ, वहाँले केही काँटछाँट गरिदिनुभयो । त्यो प्रपोजलको आधारमा साहित्य अध्ययन सुरु गरें । सुपरभाइजरले नाम टिपाएका

आज मनमा लागेको कुरा

2011-11-24T12:04:00.000+05:30

अस्थिर राजनीति, अवसरको कमी तथा युवालाई आफ्नो राष्ट्रप्रति जिम्मेवार महसुस गराउने किसिमको संस्कारको अभाव... यी यस्तै कारणले गर्दा युवा पलायन दिन दुगुना रात चौगुना बढ्दो छ । हामी पारिवारिक बोझ उठाउन विदेशिन्छौं, घरमा पैसा पठाउँछौं, काठको घर भत्काएर ईंटाको गाह्रो लगाउँछौं, खरको छाना हँटाएर टीनको छाना छाउँछौं, आज परिवारका हरेक सदस्यसँग एक एक वटा मोबाइल सेट छन् । हामी विदेशबाट ल्याएको लुगा, विदेशबाट

असोजको झरी, गुरुकुल यात्रा र भूकम्प

2011-09-19T05:53:00.004+05:30

देव दाको ट्वीट “हामी त गुरुकुलमा ‘पुलबाट हेर्दा’ हेर्न जाँदैछौं । तपाईं नि ?” देखेपछि मन त एकैपल्ट गुरुकुल पुगिहाल्यो । गुरुकुलमा नाटक छ भन्ने थाहा पाएपछि हेर्न नजाने कुरा हुन्छ त ? त्यो पनि यत्तिका पछि... । हेहे, जानुपरिहाल्यो नि । आखिर मनोरञ्जन र अध्ययनको यो भन्दा गतिलो माध्यम अरु के नै छ र, कम्तिमा मलाई ? नानि (स्निग्धा) लाई पनि मसँग नाटक हेर्न जाने पहिलेदेखिकै इच्छा । माइजु दोलखा फिल्ड

बेखसिम्लेबाट फर्कंदै

2011-06-12T14:32:00.003+05:30

बिहान उठ्नै मन नलागेर हैरान । साढे चारमा अलार्म बजेको, हिजो पाँच बजे मात्रै (मात्रै क्या) उठ्नू भनेर सबिनाजीले भन्नुभएको थियो, तर आपूmलाई उठ्नै मन छैन । आ... मेरो कामै के छ र? हिंड्ने तयारी गर्ने बेलामा उठे पनि हुन्छ । हिजो आलुवखडा टिप्ने जिम्मा लिन्छु त भनेकि हुँ , तर म सुतिरहें भने कसै न कसैले टिपिहाल्नुहुन्छ नि... । सुत्नै पुगेको छैन । भन्दै अल्छी गरेर आँखा चिम्लि रहेकि थिएँ । तलबाट आवाज आयो,

बेखसिम्ले डायरी, दोस्रो दिन ।

2011-06-11T21:33:00.003+05:30

हिजो बिहान अस्पतालमा गएर मोबाइल चार्जमा राखेको । दुईघण्टा पछि निकालेको । दिनभरी टावर नहुनाले एसओएस भन्दै बस्यो । साँझ त ब्याट्री नै पो छैन । अचम्म । न चलाउन पाउनु छ, न केही... के को झण्झट हो यो दिनदिनै चार्ज गर्नुपर्ने ? तै पनि कतै टावर समाति हाल्छ कि? घरबाट फोन आइहाल्छ कि भन्ने पीरले तन्दुरुस्त बनाउनै पर्ने । घरमा सकेट नमिलेर हिजो पनि अस्पताल पुर्याएको । हिजो त त्यतै काम थियो, पुर्याइयो । आज

बेखसिम्ले डायरी, पहिलो दिन ।

2011-06-10T21:52:00.000+05:30

आज दिनभरी बेखसिम्ले गाविस घुमियो । बिहान ७ बजे नै सुरु भएको यात्रा । बिहानको खाना खान घर आएर फेरी १० बजे स्कुल तिर लागियो । त्यसपछि नबिरार्ई घुमेको घुमै । घरि उकालो, घरी ओरालो, घरि खोल्सो, घरि वन... । वडा नम्बर ६ चाहिं छुटाइएछ । बाँकी ८ वटा वडामा पुगियो । शरीर कति दुखेको छ त्यस विषयमा चर्चा नगरौं, त्यसले मेरो मनको खुशीलाई ओझेल मात्र पारिदिन्छ । अनि, भोकले रन्थनिएर साँझ ६ बजे एउटा घरमा मागेरै

पिपल

2011-06-09T23:44:00.001+05:30

हिजो बिहानदेखि एकछिन पनि नबिराई म तिमीलाई सम्झीरहेकि छु । तिमी मेरो लागि को हौ र म तिम्रो लागि को हुँ भन्ने प्रश्नको जवाफ खोज्ने पक्षमा म छैन । हामी संसारको लागि पराया र एकअर्काको निम्ति सर्वस्व होलाउँ अथवा संसारको आँखामा घनिष्ठ र एकअर्काको निम्ति अपरिचित, यो विश्वासको नाता हो । कतिबेला कुन भावना बढी स्पष्ट हुन्छ भन्न सकिन्न । कहिले तिम्रो दुःखमा म सामेल भइरहेकि छैन भन्ने सम्झन्छु , रुन आउँछ ,

बेखसिम्ले जाँदै

2011-06-09T22:17:00.000+05:30

पौने चारमै चाहिं किन ब्युँझिनुपर्या होला? साढे चारको त अलार्म छँदैथियो नि । खुबै । आफुले आफैंलाई बिहान बिहानै गरेको गालि । साढे चारसम्म निदाएजस्तो गरेर बित्यो । पाँच बजेको बस चढेर ६ बज्दा बसपार्क पुगेको । केहीबेर पर्खेपछि सबिनाजी आइपुग्नुभयो । काउण्टरमा टिकट काट्न गइयो । सबिनाजीकि बहिनी करुणाको परिचयपत्र देखाएर बस भाडामा आधा छुट लिइयो । हुन त म पनि विद्यार्थी नै हुँ नि, अझैसम्म थेसिस सकेको होइन ।

मेरो मन अलिक बढी झगडा गर्छ हिजो आज...

2011-06-06T12:21:00.000+05:30

हिजो साँझ देखि दिमागमा एउटै कुरा घुमेको घुमै छ । व्हेर स्याल आइ फाइण्ड अनोदर पेयर अफ आइज सिकिङ्ग मी इन द क्राउड ? उफ्... मलाई थाहा छ यो फेन्टासि मात्रै हो । मलाई थाहा छ उसले मलाई खोजेको नै होइन । तर किन लाग्छ उसले मैलाई खोजेको हो? अथवा यसो भनौं न, किन उसले मैलाई खोजेको होस् भन्ने लाग्छ । हाहाहा, गुड जोक । मलाई उसँग कुनै त्यस्तो नाता बढाउनु त छैन जस्तो लाग्छ । खासमा त मलाई कसैसँग पनि त्यस्तो नाता

नवलपरासी डायरी । तेश्रो दिन ।

2011-04-30T22:42:00.000+05:30

राती पानी पर्यो । सबैजना खुशी हुनुभएको छ । यहाँ आइपुगेकै दिन हामी बारी घुम्न भनी गयौं, भुईंभरी आँपका चिचिला झरेको देखेपछि मैले 'आहा, आँपको थेवे खाने' भनें । आमाले केही ठूला ठूला चिचिला टिप्नुभयो । मैले पनि ठूला ठूला हेरेर भुईंका केही उठाएँ । थेवेको प्रसंग उठाउने बित्तिकै भाउजुले सुरुमा भन्नुभएको कुरै त्यही हो, 'खडेरी लागेर यस्तो छ... । खान हुन्न आँप अहिले । अस्ति तामाको अचार खाएर यहाँ हामी सबै

नवलपरासी डायरी । दोश्रो दिन ।

2011-04-29T22:43:00.003+05:30

घरमा फलेको काँक्रो, घरमा फलेको फर्सी, घरमा फलेको घिरौंलो, घरमा फलेको लौका, घरमा फलेको भिन्डी, घरमा फलेको बोडि, घरमा फलेको मेवा... कस्तो साह्रो मीठो हौ । म्लाई मनपर्छ भनेर सुनिताले काँक्राको अचार धेरै हालिदिएको तर तीतो भएर मैले पटक्कै खान नसकेको भोलिपल्टै म यत्ति ताजा, यत्ति स्वादिलो काँक्रा खान आइपुग्छु भन्ने लागेको थिएन मलाई । यहाँ आउने बित्तिकैदेखि म कति विधि खन्चु भएकि छु, हे भगवान...। आज

नवलपरासी डायरी । पहिलो दिन ।

2011-04-28T22:30:00.001+05:30

तराइको स्वाद त बल्ल पो आयो । राति अबेरसम्म छतमा गफ गरेर सीतल ताप्दै बसिन्थ्यो झुम्का छँदा... । झुम्का छोडेको पनि झण्डै ९ वर्ष पूरा भयो । जाडो याममा दिउँसो छतमा बसेर घाम ताप्ने काम प्रशस्तै गरेपनि गर्मीमा सितल ताप्न छतमा चढ्ने काम चाहिं कहिले पनि गरिएन । खोइ, त्यो सोच पनि कहिल्यै आउँदैन हौ ।आज, वर्षौंपछि रातको १० बजेसम्म आँगनमा गफिएर सीतल ताप्न बस्दा म झल्झली झुम्का छँदाका ती दिनहरु सम्झँदैछु ।

मृत्यु शोक या सुख?

2011-04-21T20:02:00.002+05:30

उनलाई झमक कुमारीको 'जीवन काँडा कि फूल' किनेर लगिदिन्छु भन्ने मेरो यसपटकको योजना थियो । उनी पढ्न औधि रुचाउँथे । दिनभरीको काम त्यही नै थियो भन्दा फरक पर्दैन । मलाई जीवन काँडाकि फल ले उनमा पनि आफ्ना भोगाइ र अनुभव पोख्ने इच्छा जगाउँछ, आफुुप्रति, आफ्नो अवस्थाप्रति न्याय गर्न अनि आँटिलो बन्न प्रेरित गर्छ जस्तो लागेको थियो । मैले पढेकि त छैन, कान्तिपुरमा आएको शारदा शर्माको लेख पढेर प्रशस्त आँसु बग्यो

निर्णय

2011-04-10T14:13:00.000+05:30

एकदिन मैले निर्णय गरें म कसैप्रति पनि वैरभाव राख्ने छैन । पहिलो कुरा, म जुनसुकै समय मर्नसक्छु । मर्नेबेलामा अरु क्सैप्रति इश्र्या, घृणा, रीस वा गुनासो राखेर मर्नु आफैंलाई दुःख दिनु हो । फेरी म जस्तो पुनःजन्ममा विश्वास राख्ने मान्छेले त अर्को जीवन कष्टकर नहोस् भनी काम गर्नुपर्छ । दोश्रो कुरा, मैले अरुकसैलाई गर्ने घृणा वा उमाथिको इशर्या, रीस वा गुनासोले मलाई जति पिरोल्छ त्यति उसलाई कहिल्यै पनि

शायद अब बिदाई...

2010-12-21T14:42:00.000+05:30

ीहजो आज लाग्छ एकपल्ट गएँ भने म फर्कने छैन । यसकारण जान डर पनि लाग्छ तर बस्न मन छैन । पहिलोपटक प्रेममा धोका पाउँदा सबै कुरादेखि विरक्ति चलेको थियो, दोश्रोपटक वर्षभरीको मेहनतलाई शून्य मूल्यांकन गरिंदा जीवनदेखि विरक्ति चलेको थियो, यसपटक खै के भयो के भयो... सायद अरुणा लामाले गाए झैं मनै फाटेको होला... । अगि सींढि उक्लँदै गर्दा मनमा खेलेको विचार आफ्नो ठाउँमा आफ्नाहरुबाट ठगिनुभन्दा अर्काको ठाउँमा कसैले

नमार सपना

2010-12-07T16:36:00.001+05:30

तिमीसँग केवल एउटा जीवन छ, सपनालाई मर्न नदेऊ । बँचाऊ सपना । सजाऊ सपना । फुलाऊ सपना । सपना र प्रेमबीचको द्वन्दमा सुधाले सपनालाई रोज्छे । ऊ सर्वश्रेष्ठ अभिनेत्री बन्छे । उसको सफलताको श्रृंखला लम्बिंदै जान्छ । सतीस भने डाहा, छट्पटीको ज्वालामा दन्किंदै दिनहुँ रित्तिंदै जान्छ । सतीसको अवस्थाप्रति जति नै चिन्तित भएपनि, सतीसलाई जति नै प्रेम गरेपनि सुधा फर्कन्न किनकि सतीसको संकुचित मानसिकताले उसको मुटुमा

Sin by Silence

2010-11-18T11:39:00.002+05:30

This is the trailer of Domestic Violence Documentary 'Sin by Silence'. I have shared it fromhttp://www.youtube.com/watch?v=naGlCwdvVx8I suggest you to watch it at least once.Take Action to End Violence !!

माया

2010-11-15T15:43:00.000+05:30

मायाको गमलामा प्रीतिको फल... भन्दै आफूमाथि नै गीत गाउँथ्यौं हामी । नदेखेकै दश वर्ष पूरा भएर तीन महिना बितेछ । अनुहार कति बद्लिसक्यो होला । बोली यस्तै थियो जस्तो लाग्दैन । सम्भवतः म प्रतिका उसका भाव पनि निक्कै धेरै परिवर्तन भए होलान् । हुन पनि त मैले उसलाई चटक्कै छोडिदिएकी थिएँ । त्यसबेला मलाई आफप्रति गरिएको व्यवहार नै सबैभन्दा नमीठो कुरा लागेको थियो । बाल मस्तिष्कको के कुरा गर्नु ? फेरी म कति

म फेरी ज्ञानी बन्छु

2010-10-27T11:39:00.000+05:30

म धेरै पटक रिसाउँछु , तिमी सहन्छौ । जब तिमी रिसाउँछौ, म रुन्छु । कस्तो होला है ?जसरी तिमी रिसाउँदा मलाई असाध्यै दुःख लाग्छ त्यसरी नै म रिसाउँदा तिमीलाई पनि त नराम्रो लाग्दो हो । रिस त आखिर सबैको शत्रु नै हो । त्यो कसैको मित्र हुन सक्दैन । अब देखि म तिमीसँग नरिसाउने । मेरो रिसको कारण तिमी दुःखी भएको मैले देखेकी छु । आफूलाई माया गर्ने मान्छेलाई दुःखी बनाउनु आफैं दुःखी हुनु त हो नि , फेरी किन सताउने

मलाई तिम्रो वृतान्त लेख्न मन छ ।

2010-10-01T11:09:00.000+05:30

मलाई तिम्रो वृतान्त लेख्न मन छ । के सुनाउँछौ आफ्नो कथा ? ती हरेक घटना जो तिम्रो जीवनमा अर्थ राख्छन् । ती हरेक मोडहरु जसले तिम्रो जीवनको यात्रालाई गति दिएका छन् । ती सबै व्यक्तिहरु जो तिम्रा निम्ति महत्वपूर्ण छन् , ती सबै ठाउँ जो तिम्रो स्मरणमा छन्... सबै कुरा जो तिमीसँग सम्वद्ध छन् , म तिनलाई आफ्नो हातले लेख्न चाहन्छु । के मलाई त्यो अवसर दिन्छौ ? तिमी आफैंमा राम्रो लेखक र समिक्षक हौ यो म जान्दछु

साना नानीहरुको कथा

2010-05-17T08:06:00.001+05:30

म यसबेला ती सानी नानीलाई सम्झिरहेकी छु जसले अघिल्लोपटक भेट्दा मेरो हात च्याप्प समातेर आफ्नो छातिमा टाँसेकी थिइन् । उनले यस्तो दह्रोसँग समातेकी थिईन् कि बल गरेकी भए पनि मैले हात निकाल्न सक्ने थिईंन । तर मैले बल गरिंन । एक सानी बालिकाकोे आस्था, अपेक्षा र सुरक्षाको अनुभव म खोस्न चाहन्न थिएँ । त्यसमाथि उनी दृष्टि गुमाएकी, बोली हराएकी र अभिभावकबाट त्यागीएर काठमाडौंको एक बालगृहको जिम्मामा आइपुगेकी अबोध

Shabda

2010-04-29T16:58:00.001+05:30

Shabda, word, means energy to me. The words are my power. God gifted me with this very beautiful energy and so here express my all sorts of experiences, emotions, observations and thoughts....(will write more on this topic sometimes later...): )

समाज

2010-04-22T08:22:00.002+05:30

त्यो मान्छे असाध्यै नजाति रहेछ । घरमा श्रीमतिलाई दोश्रो विवाह गर्दिन भनेर ढुक्क पारेर हिंडेको मान्छे शशुराली गएर शाशुलाई “तपाईंकी छोरीलाई भनिदिनुस् ज्वाईं विवाह गरेर आउँदैहुनुहुन्छ” भन्न लगाउने कत्ति पाखण्डी, कत्ति नीच ।मुना दिदी अन्ध रुपमा विश्वास गर्नुहुन्थ्यो आफ्नो श्रीमान्लाई । ऊ पनि यस्तो गथ्र्यो मानौं दुर्घटनामा अपाङ्ग हुन पुगेकी श्रीमतिप्रति उसले अन्याय गर्ने छैन । त्यसले विवाह गर्नुपर्छ

आमा

2010-04-21T16:50:00.000+05:30

तिमि बाटै सिके जिन्दगि का पाठ धेरै धेरैचुपचाप सबथोक व्यहोर्दै जानअभाव लाइ एक घुट्की आसु मा निल्नसमस्या संग नहातासी जुध्नअनि बिस्तारै सबथोक सम्हाल्नए आमा , के मा तिमि जस्तै बन्न सक्छु ?सक्दिन आमा सक्दिन मा तिमि जस्तो बन्नतिमि त धर्ति हौतिम्रो छाती भित्र सेती कुल्कुलाउन सक्छेअन्नपुर्ण मस्त थकाई मेटाउन सक्छेसाचै आमा तिमि त्यो हिम शृंखला हौतिमीलाई छोएर पवन मिठो गीत गाउँछतिम्रो दर्शन गरेर मात्र सुर्य

म त यस धर्तीकी छोरी

2010-04-18T12:08:00.001+05:30

प्रेम के हो ? भावना । प्रेम विचार होइन । यो कुनै सोच वा सिद्धान्त पनि होइन । आत्मा प्रेमको केन्द्र हो । आत्मा कहाँ छ ? आत्मा आस्था हो यो अदृश्य छ । जसरी हामी प्राण देख्दैनौं त्यसरी नै देख्दैनौं आत्मा देख्दैनौं मन । असु भन्छे मनले होइन दिमागले सोच । आकाशमा नउड धर्तीमा बस । दिमाग टाउकोमा छ सबैभन्दा माथि र सुरक्षित । यसको अर्थ यही हो कि मस्तिष्कले काम लिनुपर्छ । सायद ऊ व्यवहारिक छे । अंग्रजीमा

समर्पण

2010-03-20T11:52:00.001+05:30

श्रद्धाले झुकेको यो शिर मेरो तिम्रो हातको स्पर्शले लाग्छ फूल्छ जीवन पूर्णिमा झैं खुल्छ जीवन आस्थाको मूर्ति तिमी जति हेर्छु हेरिरहुँ लाग्ने तिमीभित्रै हराउँ झैं लाग्ने तिम्रो प्रेमको सीतलतामा शान्ति छ, सुख श्रोत छ प्रेरणाको श्रोत तिमी आस्थाको देव तिमी तिम्रो प्रेमको छहारीमा लाग्छ झूल्छ जीवन ढकमक्क फूल्छ जीवन नजाउ टाढा कतै तिमी नै हौ सपना मेरो तिमी मै पूरा हुन्छ जीवन

मेरो गाउँ ज्यामिरे

2010-02-15T15:28:00.001+05:30

मेरो गाउँ ज्यामिरे जमुनीको छोरो म काले भन्छन् मलाई तर मान्छे गोरो म सबै पढ्न गएछन् जान्ने सुन्ने भएछन् म त अझै गोठमा छैन हाँसो ओठमा किन किन मन यो दुखे दुखे जस्तो छ यो ज्यामिरे गाउँमा कुरा मात्र सस्तो छ सबै भन्छन मलाई इस्कुल किन नगाको कसैले नि बुझेन कपी कलम नभाको मेरो सानो गोठ नै मेरो सानो इस्कुल गोवरका अक्षर पढ्न लेख्न मुस्किल म ६ ७ कक्षामा थिएँ होला यो कविता पढ्दाखेरी। अन्जना र म

On the dawn of year 2010

2010-01-03T11:22:00.001+05:30

In the evening we went to a restaurant in the town. Not just because it is 1st of January but also Prayash’s birth day. On way back we were planning of playing cards but forgot by the time we reached home. Annu was quite distressed, one of her friends acted out of sense. I was lecturing on how strict we need to be with people like that. Our polite/ humbleness works with only the good ones. If we

अभाव के हो -श्रृंखला २_

2009-11-21T13:00:00.005+05:30

नानी तिमीहरुकहाँ ओछ्याउने के छ ? कम्मल ।अनि ओढ्ने ? एउटा सिरक छ ।पुग्छ त ? पुग्दैन, कम्मल ओढ्छौं । हामीकहाँ दुईटा डसना र एउटा सिरक छ लग्छौ ?लग्छौं ।ल अहिले घर जाओ बुवालाई लिएर आउनू अनि लैजानू ।अहिले नै लग्छौं नि हुँदैन< बहिनी र म एक एक वटा लग्छौं अनि म फेरि आएर अर्को लग्छु ।हुन्छ। ल, आओ त। यो सिरकमा खोल हालेर ओढ्नु है आमालाई खोल ल्याउनुस् न्यानो हुन्छ भन्नू ।आमा त हुनुहुन्न, बुवालाई ।आमा कहाँ

Good luck for your life ahead…

2009-10-08T11:21:00.002+05:30